Ardeche 2003

Van zaterdag 25 mei tot zondag 1 juni 2003 zijn zeven van onze wielertoeristen gaan fietsen in de Franse Ardèche.
Ziehier hun verslag...


  • De Maght Stéphane
  • Mantagne Michel
  • Vrijders Albert
  • Beernaerd Daniel
  • Robert Patrick "2"
  • Tordeur Patrick "1"
  • Brillens Marc
Klik op de foto om deze
in normale grootte te zien
Zaterdag 24 mei 2003: Zwaar bewolkt met heel veel natigheid. De bestelwagen wordt leeg gemaakt en opgefrist voor het vertrek naar Frankrijk. Albert en Patrick1 zorgen voor de nodige bevoorrading, we werden gesponserd door Jos Merckx met een bak donkere leffe.
Samenkomst in "Taverne Luna Park" om 21u30 , voor vijf onder ons toch.
Na vele telefoontjes en twee uur wachten kwam Stéphane toe met een vliegend tapijt.
Zou hij zich bekeerd hebben tot de Islam ?
Stéphane gaat Michel ophalen en wij vertrekken al richting Luxemburg.
Afspraak aan het laatste benzine station voor Frankrijk.
Wij rijden verder door de regen tot afrit Loriol, daar er een brug over de Rhone was afgebroken, moesten wij nog een grote omweg maken tot Laviolle.
Aankomst in Laviolle om 11 uur.

Zondag 25 mei 2003: Verwelkoming door Patrick3 (de patron van de gitte) met de nodige versnaperingen en verfrissingen waarna de kamerindeling volgde.
Kennismaking met de omgeving op de fiets, eindelijk. Een clubuitstap, het is tenslotte zondag, van +/- 50 Km in temperaturen die het vriespunt benaderen, hagel, sneeuw en regen waren de ingredienten. Daarna een warme douche en een warme maaltijd gevold door wat een dagelijks ritueel zou worden, namelijk een kaartje wiezen. En toen na 40 uren wakker te zijn geweest gingen zeven wielertoeristen een welverdiende nachtrust te gemoed.
Maandag 26 mei 2003: Zwaar bewolkt met af en toe regen.(voor de verandering)
Na het ontbijt en een briefing over de te rijden ritten besluiten wij om met de wagen 50 Km naar het zuiden te rijden om het slechte weer te ontvluchten. Vallon pont d'Arc - Vallon pont d'Arc 115 Km (55 Km bergop, 55 Km bergaf en 5 Km vals plat)
Terug naar het Hotel voor een lekkerfris pintje ....... of twee, drie, ...
Douchen , eten , wiezen en slapen .


Dinsdag 27 mei 2003: Licht bewolkt met af en toe zon.
Te rijden rit: Tac-Tac - Boum-Boum! 135 Km Laviolle - Vallon pont d'Arc - Laviolle. De zeven maken kennis met wat ze toen dachten dat het zware werk was.
Klimmetjes van 5 à 6 Km met een stijgingspersentage van om en bij de 8% en een temperatuur die de 30°C benaderde. Grote hagedissen , adders en andere reptielen kruisten onze wegen, waren wij in Jurassic Parc beland ?
Op een bepaald ogenblik waande Michel zich een geiteboer en reed een kudde schapen achterna de berghelling op, tot het 30 tal de afgrond in trok. De zes anderen moesten door het lachen hun beklimming staken om 5 min later hun weg verder te zetten naar hun wel verdiend pintje. Douchen, eten, wiezen en slapen...

Woensdag 28 mei 2003:

Heel goed weer, veel zon: opstaan om 6 uur. Albert doet dienst als wekker met veel gebrul. De katten van de patron wisten niet waar kruipen, maar dat is een verhaal dat niet voor publicatie vatbaar is. De wielertoeristen die een hartaanval overleefd hadden maakten zich klaar om de reus van de Provence(1912m) te overwinnen. Met de wagens richting Bedoin om de steilste kant van deze reus te beklimmen.
Albert en Patrick begonnen zonder opwarming, deze was echt niet nodig bij een temperatuur van 35 gr C in de schaduw dachten ze. De andere vijf warmde zich op in het dal met een ritje van vijf Km.
De beklimming kon begingen! ! ! ! ! ! ! ! ! !
Na enige Km wist iedereen hoe laat het was(10u30). De eerste 5 Km van de 22 Km zijn niet zo stijl, maar na een haarspeldbocht naar links begint het zware werk.Vanaf hier was het ieder voor zich en op zijn eigen ritme. Met een brandende zon op de rug beklommen wij de volgende 11 Km. Iedereen die zich op de Ventoux bevond moedigde de renners aan. Na 11 zware Km in een bosrijke omgeving kwamen wij aan Chalet Renard waar het maanlandschap begint. Nog 6 zware Km in een helse hitte om de top te bereiken (en ni willen regenen).
Bij het voorbijrijden van de gedenksteen voor Tom Simpson wisten ze dat de top in hun bereik was. Bij sommige kwamen de emoties los en een licht briesje zorgde voor een beetje afkoeling op de top, waar iedereen iedereen feliciteerde, ook onbekenden.
Na de vreugde op de top daalde ze in hels tempo over Sault naar de Gorge de la Nesque om zo na 90 Km Bedoin terug te bereiken.
Daar werd er getoast en geklonken op de prestaties van ''DE MAGNIFICENT SEVEN''
De bestelwagen werd ingeladen en de terugweg ingezet.
Douchen, eten, wiezen en slapen.

Donderdag 29 mei 2003: Zon, normaal een rustdag, ontbijt en briefing, er wordt beslist om een uitstap te doen per fiets van +/- 50 Km ter voorbereiding op de Ventoux die 's anderendaags voorzien was. Toch beklommen ze de col de Merilhac en de col de 4 Vios om langs de col de la Fayolle binnen te rijden. Douchen, kleden en een wijnkelder gaan opzoeken, veel geproefd en ook veel gekocht. 's Avonds eten, wiezen en psychologisch voorbereiden op de beklimming van de Mont Ventoux , dus op tijd gaan slapen.
Vrijdag 30 mei 2003: Nog beter weer , ontbijt, briefing. De klik vertrok richting Mont Mezenc (1748m) het dak van de Ardeche over Mont Mezilhac, Mont  Gerbier de Jonc en andere beklimmingen. Deze rit van 95 Km was voor sommigen extra moeilijk door de inspanningen op de Ventoux en de aanhoudende hitte. Douchen, eten, wiezen en slapen.

Zaterdag 31 mei 2003: Nog altijd heel warm, ontbijt, briefing, laatste rit maar daarom niet de minste, naar Lac d'Issarles. Na de beklimming van Mezilhac stegen ze verder tot St Eulalie en Le Béage om af te dalen naar het meer van Issarles waar ze van een lekker maar licht middagmaal genoten.
Na het eten onmiddelijk een lastige beklimming om uit het dal te kruipen (rijden ging niet meer). De al niet meer zo MAGNIFICENT SEVEN besloten om nog 2 extra controles in te lassen om de hitte door te spoelen. Nog drie beklimmingen waarvan de steilste de Juvinas, 6Km met meer dan 10% steigingspercentage gemiddeld, maar eerst de 14 Km lange gevaarlijke afdaling naar Mompezat. Bij de laatste beklimming naar Laviolle werden ze de laatste 8 Km van de fietsvakantie getrakteerd op een warmte onweer tot groot jolijt van Daniel. Na het douchen werd de happening afgesloten met een speciaal streekgerecht en een fris glas bier, waar iedereen het over eens was, de Ventoux was de moeilijkste col en die op ons pint was de makkelijkste.

Zondag 01 juni 2003: Heel warm weer, douchen, ontbijten, valiezen maken, alles inladen en vertrekken. Moe maar voldaan en vooal tevreden over onze fietsvakantie terug naar Wemmel.

UNANIEM BESLUIT
- Afgelegde Km  645 x 7 = 4515 Km
- Sfeer: optimaal, veel gelachen en plezier gemaakt.
- Goede verstandhouding
- Drie platte banden
- Voor herhaling vatbaar
- Er zijn reeds plannen . . . . . . . .? ? ? ?



Met de groeten van "DE MAGNIFICENT SEVEN"